Some things never changed

this entry will talk about a lot of things… for several days ive been contemplating whether to blog about some of the things ill mention mamaya or hindi… ang draft nito naka-ilang edit at halos amagin na sa draft section nitong blog ko….. i told myself, as much as possible i wanted to blog kapag matino na ang pag-iisip ko..for those people who personally know me, alam nila kung tamang toyo lang ang meron ako or talagang kulang na kulang ako sa katinuan… and this is one of those times na kulang na kulang sa kahit kapirasong katinuan ang pag-iisip ko….and this post…..hmmmm one of those long posts ko… so please bear with me.. i just need to let it all out…. otherwise i might explode……wag din sanang maguluhan DAHIL… the usual way of writing ko… walang organization ang thoughts…kung wala po kayong time to read this very long post, i suggest u stop now hahahahaha

at dahil BER month na… medyo lumalamig na ang simoy ng hangin(who are you kidding?! natural malamig ang hangin dahil sa bagyong si Labuyo!) nways, un nga… malamig dito sa cavite ngaun.. panay ang ulan at malakas na hangin.. ang nakakainis na ulan.. kasi naman hindi kami makatuyo ng sinampay… ok.. lumalayo ako sa gusto kong sabihin… itong araw na toh…(and as of this moment) may 7 tao na ang nagsabi ng : “uy! lapit na bday mo ah!” ako naman, “ah ok.. malapit na pala?” parang wala lang… hindi ako excited… bakit? eh kasi naman mula nung nagkaisip ako eh laging malungkot na eksena sa buhay ko ang nangyayari… so sanay na ako at hindi ko na inaantay ang araw na un… madadagdagan na naman ang edad ko… i will be 26 sa araw na yun.. pero hindi ko feel, pakiramdam ko ill be turning 45.. sa dami ng iniisip ko, kunsumisyon sa ex ko na si bbw, sa dami ng problema, frustrations ko sa buhay….. hindi ko ramdam na mag 26 pa lang ako…

sabi nila pinatitibay daw tayo ng mga pagsubok na pinagdadaanan natin… totoo nga! naniniwala naman ako dun eh (kahit pano!) kasi naman, lagi ako pinagsasabay-sabay ng kamalasan… nasanay na lang din ako na nakasunod saken si badluck.. talagang i got used to it already pero minsan, inaatake ako ng “down syndrome” hindi naman maiwasan un diba.. bakit hindi eh tao lang naman ako.. pinanghihinaan ng loob, pinapanawan ng lakas… tulad ng ulit-ulit na sinasabi ko sa mga taong kakilala ko… “i am not as tough as everyone thinks of me” pro i gotta try…. i gotta be strong… dahil….. may umaasa saken…

nung minsan naglabas ako ng mga sentimeyento ko sa buhay dahil sa mga kasalukuyang nangyayari saken… nasabi ko sa kanya na.. may good thing na nangyari saken… kaya may dumating din na bad.. times three pa… naturalmente, pinagalitan nya ako… at sinabi na ” kapag tinawag mo ang aso, ano ang lalapit sayo?” ang sagot ko.. shempre aso… whats the point? hmmmm kayo, isipin nyo.. nagets ko naman ung point nya.. gusto ko alng din magets nyo.. kase somehow, it worked for me ( sorry po.. i know ull be reading this… i know how you try ur best to cheer me up and it worked naman ng konti..)

i dont want to elaborate about this thing anymore pero gusto ko lang i-mention… dahil sa series ng absences at pagka-late ng unintentionally, in just one month, nakareceive ako ng 3 memos……i lvoe what i do kahit nakakapgod at sobrang demanding sa time… i love the job, i get to meet a lot of people (and nakakaonline ako ng free hihihi) pero due to a lot of unavoidable circumstances (parang sa excuse letter lang sa school pag absent ka) nagiging habit ung pagka-late at pag absent.. which led to the management’s decision that they had to let me go… ayun! i dont wanna elaborate talaga… end of story….

depress ako… ngaun? oo depress talaga ako ngaun… the past weeks talagang ung utak ko naka rush hour pero on slow motion mode… kapag kumplikado na ang pinapagawa saken hindi ko na maintindihan.. ive to write everything down kasi maya-maya makakalimutan ko rin sila.. hmm i still chat… nag FB pa rin ako.. nakikipagadikan pa rin ako sa text… bakit? to keep my mind off those things na nangyayari (and i must admit na kaya nahihirapan akong magcope with the situation eh dahil sa nagppretend ako walang nagyayari) nililibang ko ang sarili ko para hindi ko maisip ung mga bagay na dapat isipin. the usual “life is unfair” dramarama….. and i could go on and on and on.. (forever) how unfair life is to me.. pero it wont do any good… we all (all of us) have our own crosses to bear, some people have more burdens than i have…. pero, ano ba ang sinasabi ko dito? basta in some ways … talagang kahit papano eh nagiging ok pa rin naman ako despite ng nangyayari.. may mga kaibigan na tumutulong… kaya kahit pinuputakte ako ng problema… sige na lang.. pero once in a while sinusumpong ng pagjejemote..

bumalik ako dito sa Pinas for one reason to be with them… para makasama sila, alagaan sila… basta be with them… oo nga andito nga ako sa kanila.. magkakasama nga kami.. PERO hanggang kailan? tama nga ba ung ginawa kong pag-uwi? sa mga nakakaalam ng kwento ko, ewan ko kung ano ang isasagot nyo.. sa mga nangyayari ngayon sa amin, hindi ko masagot kung talagang tama na andito ako ngayon… is pa rin to sa mga hindi ko na i-elaborate, one has to go……one has to leave in order for everyone to survive.. sino? bakit? paano? i wont give details.. sorry…. pero pinag iisipan ko pa rin toh.. sabi nga ng isang kaibigan na kinausap ko about this… dont just think about it twice… thrice… think about it a million times……..i dont know if tama yung naiisip ko… pero sa tingin ko yun lang yung paraan para magsurvive lahat. it would truly break my heart, pero what can i do? my broken-breaking heart wont be able to save them….

nakakatawa…. i was talking with a friend… tapos we were laughing about something.. then nung paalaman na.. sabi nya..”yanskie.. take it easy… kaya mo yan.. alam ko pag ganyan yung mga tawa mo” i mean i was there, laughing… pero alam pala ng kausap ko na peke ung tawa ko.. alam nya na deep inside hindi ko gustong tumawa… bakit ako tumatawa? bakit ako ngumingiti? aykong maalarma ung mga taong nasa paligid ko.. ayokong magworry sila ng todo kahit ako sa loob-loob ko sobrang worried ako.. kagabi, nag emote ako sa text…..napasobra yata ako ng emote dahil nakaramdam ugn katext ko at nagtanong kung may problema ako, shempre ang sagot ko wala, im okay walang problema.. dont worry about it… its like saying kumain ka na kahiot ang totoo eh hihimatayin ka na sa sobrang gutom… mahirap magpretend… ang hirap ngumiti ng ngumiti (ng pilit) mahirap talaga pero kailangan eh.. hindi na dapat na naapektuhan ung mga tao sa paligid mo.

sabi nya kanina kaya mo diba? tapangan mo pa.. panindigan mo ung sinabi mo dati.. ako naman nag-isip tuloy, sinabi ko ba yun? kelan ko sinabi un? at bakit ko sinabi? paikot-ikot lang.. paulit-ulit lang din… and it goes on and on and on…

at some point naging masaya talaga ako… hmmmm naguiguilty nga ako kasi.. nga ung sa sinasabi ko na pag may good may darating na bad… may dumating na good… yes, he came all right.. he came and i think there’s a chance na he’ll stay..BUT… (will i let him?) im keeping my distance, its not right…..hindi pa panahon para sumaya talaga ako…. and because he came…..( a good thing) may dumating na bad….. times 10…. big bad wolf enters the scene… at isang malakign eksena talaga ang pinasukan nya….. he wants to take one away….. he wants to take one angel away from me.. will i let him? (of course hindi dapat!) will i allow him to do this to me? ( im actually allowing some of it) am i hurting? ( yes but not because of him.. but because of the fact na he’s doing things that will harm my defenses) im moving forward…. without him…. nasa point ako na masaya ako at wala sya sa buhay ko.. may peace of mind… and i want it to stay that way… pero the fact remains na sya ang tatay… bali-baliktarin ko man ang sitwasyon, siya pa rin ang tatay.. may karapatan ba sya?( sabihin ko mang hindi, pero alam ng lahat ng meron)

PEBA keeps me busy…………thank God for PEBA…. thank you kuya kenji for makin me a part of PEBA… mas marami akong nakikilalang tao, mas nagiging kapaki-pakinabang ung oras ko.. kesa tumunganga ako, may nagagawa akong productive.. instead of sulking in depression… I AM DOING SOMETHING… it may not be anything to improve my depression… my life, pero at least im moving…. baka next phase na ung kumilos para sa buhay ko…

diba sabi nila kapag binato ka ng bato batuhin mo ng tinapay? PERO pano kapag naging habit naman na yung pagbato sayo ng bato….tinapay pa rin ba ang ibabato mo? pano kung talagang nasasaktan ka na… kahit umiwas ka, tinatamaan ka pa rin… kahit pilitin mong pigilan sya wala kang magawa kasi mas malakas sya sayo.. hindi mo sya mapigilan, hindi mo siya maiwasan… ni hindi mo kayang salagin lahat ng ginagawa nya…. tinapay pa rin ang ibabato mo sa kanya? pano kung magdilim ang paningin mo minsan dahil sa sobrang grabe ng ginagawa nyang pagbato sayo ng bato, sa tingin mo ba tinapay pa rin ang mahahawakan mo para maibato sa kanya? pano na lang kung kutsilyo na ang mahawakan mo? paano na lang sila? paano na lang lahat ng sakripisyo mo? paano ka na lang? paano na lang ang mga pangarap mo?

i told myself.. mag-aaral ulit ako… i still wanted to go to school and study… i wanted to achieve something.. i wanted to do something that i really love.. what is it that i really love? i wanted to come up with something from my craft talaga.. i wanted to be free… i wanted to soar in high places….i wanted to be me… (nakakafrustrate, i know hindi mangyayari)

****************************************************
lighter side naman.. nakaksikip ng dibdib ung una eh……

have u ever wondered kung bakit may mga taong pinakakwalan ung mga aso nila sa gabi. at hinahayaan nilang manaol ng manahol ng mga taong dumadaan? ano kayang kabalbalan meron tong mga taong to sa utak nila at hinahayaan nila mga alaga nila? tsk tsk tsk

im soooo blessed for having lots of friends na hindi nagsasawang makinig sa mga sentimeyento de asukal ko sa buhay…..

mukhang talagang bumibigay na talaga si kahlil…. nagwoworry ako sa pagkahumaling nya sa fenk at barbie dolls….

napatawag ako sa school ni julyanah… kinausap ako ng teacher, sinuggest nya na mag seek kami ng help sa child psychologist… too much trauma daw..

may pumipilit saken na kumain ng one day old.. hindi ko maatim na kumain… nakakaawa kasing tingnan ung kakainin mong yun… tsk tsk

dahil sa dumadami ang mga contacts ko dahil sa PEBA… dumadami ang katext ko… hahahahaha

at mukhang may kamag-anakan pa yata ako na madidiscover nyahahahaha(peace bino!)

tinatamad na akong ituloy….
sa isang araw na lang ulit

babushki!

Advertisements
This entry was posted in blogworld, friends, friendship, life, sacrifice, sense, sentimyento. Bookmark the permalink.

13 Responses to Some things never changed

  1. A-Z-E-L ay nagsasabing:

    of all the things uve said, napangiti ako kay kahlil. in case things got worse for him, let him live a life he enjoy. And love him despite his sexual preference.As for ur problemssssss, carry your cross faithfully. There are blessings to come as long as you are heading the right way.As for your PEBA responsibility, i would like to thank you for doing ur best para sa PEBA. It will bring you good… Maniwala ka.Pray. Dont forget to pray with your kids… Hindi ibang tao ang kailangan nyo… He is enough para matapos ang lahat ng yan… And again, believe!!!

  2. Nebz ay nagsasabing:

    Tinamad ka pa nyan?…hehehe.First, happy birthday, Yanah! 26 ka na and you seemed to be dodging too much of life's punches. Suggestion: Roll with the punches and get up all the time. Walang susuko. Let all these bad things that's happening to you be your lessons toward achieving greater things.Xnxia na po pero hindi ko nagets ung 'kapag tinawag mo ang aso, ano ang lalapit sayo?' E di aso rin. And its application to life is…?I totally agree with Azel: pray. And pray even harder.Pero don't forget din that prayers must be accompanied by action.Godbless bless and regard to the kids.

  3. chico ay nagsasabing:

    hay buhay, ok na yun kesa maging patay.i know the feeling nang maraming problema, been there, done that. pero standing still pa rin. how? dhil buhay pa ko, at habang buhay, may pag – asa.you know yanah, i feel for you. jusko pasan yata natin ang mundo, at hindi basta basta pwedeng sumuko. talunan lang daw ang sumusuko.when i met you, you were just about to go back home, you never told me why, (feeling close noh?), pero kung anu man yun, i know may purpose and that is for the greater good, kaht alam natin sacripisyo yun.happiness is not based on how much you have right now, its how you take and accept what you have right now, there's a lesson in each life's trial. si khalil at juliana ba ang mga angels mo? support ka na lang and guide to whatever directions they want to take in life as long as hindi sila nakaksakit ng ibang tao.you can erase your mistakes yanah though you are writing in pen. how? get a new pad…

  4. MarcoPaolo ay nagsasabing:

    hmmm… feeling turning 45 ka na? aba! hindi pala kita ate…Nanay Yanah! hehehe…oist! kahit hindi ka masyadong nagkkwento sa kahit… hmmm alam ko may problema ka… i ask u once kung ok ka lang but u said it na ok ka… i insist and making sure kung talagang ok ka pero pinaggigiitan mo rin na oks oks oks ka… sure! pero i felt na hindi! bleh… kala mo hindi ko nafeel yon… hmpt! PERROOOOO…. hindi na lang kita kinulit para hindi ka magjejemote ng todo… at damayan ka na lang icelebrate ang "LIFE is UNFAIR!"hmmmp… hmmmp… hmmmp… at isa pang hmmmpppp!musta si Julyanah? si jillian? si fenk kahlil? 🙂

  5. Dhianz ay nagsasabing:

    naiiiyak akoh… nde koh alam kung naiiyaka koh sa pagkakuwento moh… dahil sal haba nang binasa koh… sa font moh…. or pagod lang akoh.. or masakit lang matah koh.. eniweiz.. parang naramdaman koh partly ang bigay na nararamdaman moh… like i always say ate Yanah… dehinz koh alam what'z d' right thing to say… pero alam moh.. i think nasabi koh na sau 'to noon… God thinks 'ur very strong kc sau Nyah binigay ang situation na yan… ate ang buhay naman nde naman laging puro problema… i believe it will all come to pass… gusto ni God na maging masaya kah… He wants you to enjoy 'ur life here on earth… alam moh bah nasasaktan Syah everytime na nasasaktan kah… umiiyak Syah kapag umiiyak kah… mahal na mahal Ka nyah kung alam moh lang… ndeng nde ka Nyah pababayaan at mga mahal moh sa buhay… may dahilan Syah para sa lahat… trust Him lang…natural lagn naman maemo.. natural masaktan dahil tao lang… pero kaya moh yan ate Yanah… aja!… *hugz*… ang mga tao nga naman tlgah minsan… sa likod nang mga tawa nilah eh punong puno nang sakit na nararamdaman sa puso nilah…. parang ganyan den akoh minsan eh.. pero don't wori nde akoh eemo ditoh… i trust Him na lang… although syempre minsan parang pinapatakbo koh ang buhay koh kaya at times lost den akoh… eniweiz.. this is not about meeh… you'll be fine ate…. malalagpasan moh lahat yan… God has so much wonderful blessings waiting for you… sabi nga nilah… there'll be a rainbow after the rain… *hugz*… prayers… we'll be prayin' for yah… Godbless! -di

  6. Dhianz ay nagsasabing:

    alam moh naman minsan si ms. typo error akoh devah.. kaya pakiintindi na lang po… ingatz… =)

  7. Dhianz ay nagsasabing:

    uy teka.. tlgah lapit na birthday moh? puwedeng pabati…. advance Happy birthday! =) *hugz*

  8. EǝʞsuǝJ ay nagsasabing:

    (eyeroll)nagbasa na ko pero mmya na ko commentbwahahaahantok pa ko at nakahibernate ang utak ko…..kanta na lang tayo…. When the oceans riseand thunders roarI will soar with youabove the stormFather you are here over the floodI will be STILL and know you are GOD*wink*(read between the linya na lang)^^,

  9. DRAKE ay nagsasabing:

    Whenever I'm depressed I always say this to myself" Everything happens for a reason".Minsan mahirap pang maunawaan ang lahat sa umpisa pero maliliwanagan ka rin sa huli. May dahilan ang lahat at maiitindihan mo na para sa ikabubuti mo rin ito.Ingat

  10. Enjoy ay nagsasabing:

    Life is a piece of cake. Once you have it, you have to eat it and enjoy it at its finest. Wag kang mawalan ng pag-asa. Yep, some things never change but you're also the same Yanah who proved herself to the world that kaya niyang lumaban.Ganyan lang talaga ang buhay. Marami rin akong problemang hinaharap ngayon pero sabi nga ni Bro, wag daw akong susuko at palakasin ko pa ang aking paniniwala 😀

  11. mr.nightcrawler ay nagsasabing:

    hay… gabe ka pala pag tinamad. haha. nga pala, hapi bertday 😛

  12. Walongbote ay nagsasabing:

    I know your strong independent woman. Kaya mO yan!

  13. dhyoy ay nagsasabing:

    yanah payakap nga… alam ko hindi biro ang pinagdadaanan mo. Ako sobrang mareklamo ako sa buhay ko, pero kapag nababasa ko mga blog narealize ko na mas dapat kang magreklamo.Pero nakita ko lumalaban ka, pilit kang tumatayo kahit nahihirapan ka, hindi mo hinahyaang madurog ka. Alam ko kaya mo yan… Just keep the faith. There is something in this world worth fighting for… your angels…

Sarado na ang mga puna.